Het politieke dier

Een succesvolle politicus trekt de poorten van het Binnenhof definitief achter zich dicht en kiest voor zijn gezin. Hoe zal zijn leven eruit gaan zien? Een verslag over een dag uit het nieuwe leven van een Haagse uitgetredene.

Illustratie: Arjen van Lith

 

09:15 uur.
Het politieke dier zit in een grijze joggingbroek en een vaal T-shirt op de bank. Aan zijn voeten draagt hij witte sportsokken en donkerblauwe campingslippers. Het politieke dier is ongeschoren, want hij hoeft toch nergens naartoe. Recht voor hem staat zijn echtgenote haar tas in te pakken, pal in beeld van RTLZ. Ze is laat. Haar nog ongekamde achterhoofd pulseert van de ergernis, maar waarover precies, dat ontgaat het politieke dier. Kan van alles zijn. Hij pakt de afstandsbediening van zijn knie en zet – dwars door haar heen –  het volume harder. De koersen dalen.

11:20 uur.
‘Voor de kinderen’, antwoordt de badkamerspiegel. Het buikje is nu een buik. Beide tepels hangen in slappe puntzakken tegen zijn borst. Waar ooit zijn bejubelde draaikontje zat, ziet het politieke dier nu een zware, lillende massa onder een asblonde laag lichaamshaar. Van top tot teen grijs geworden.
‘Je ging weg uit de politiek voor de kinderen’, herhaalt hij, ditmaal hardop. Zijn stem weerkaatst tegen de betegeling. Het politieke dier checkt zijn tandvlees en begint traag te flossen.
De kinderen hebben een drukker leven dan hij, denkt hij, terwijl de wasdraad langs zijn hoektand zaagt. Zwemmen, blokfluiten, multiculturele voorleesmiddag, fietsles, baby-yoga… Ze zijn nooit thuis.
‘Voor je vrouw dan’, probeert zijn spiegelbeeld. Het politieke dier spuugt bloed in de wasbak.

14:50 uur.
In Amsterdam-Noord heb je altijd tegenwind. Dat vertellen ze er in de makelaarsbrochure niet bij, maar als je goed kijkt, zie je het aan de bewoners. Verweerde koppen. Tranende ogen. Gebarsten lippen. Het politieke dier duikt dieper weg in zijn rode windjekker en bakfietst naar de basisschool. Ophaaldag. Vandaag brengt hij zijn oudste dochter en drie vriendinnetjes mee naar huis om te miniplaybacken, want dat staat in hun agenda. Ze blijven ook eten, omdat hun ouders moeten overwerken.
Ook nu rijdt het politieke dier niet helemaal door naar het schoolplein, maar blijft half achter een glasbak wachten tot de bel gaat. Tegenwoordig heeft hij het niet meer zo op groepen. Vroeger zwom hij in de menigte. Hij genoot van de aanrakingen door volstrekte vreemdelingen, het schudden van handen, de schouderbekloppingen, de klapzoenen, maar ook de priemende vingers en gebalde vuisten. De menigte was voor hem als een muze voor een kunstenaar; door de menigte kreeg hij zelf vorm. Nu, achter de glasbak en vertrokken uit Den Haag, blijft hij liever op afstand. Ver van al die lulverhalen over werk, of nog erger: politiek.

19:29 uur.
De woonkamer is een slagveld vol vertrapte cd-hoesjes, verkleedjurken, pruiken, viltstiften, verscheurde tekeningen, half ontklede poppen en overal – maar dan ook echt overal – glitterconfetti en appelmoes.
Plotseling dreunen zware voetstappen door de gang. In het melkglas van de woonkamerdeur verschijnt het onmiskenbare silhouet van de echtgenote, haar nek vooruit gestoken als een gier die een gewond dier opmerkt. Onwillekeurig moet het politieke dier aan de regisseur Alfred Hitchcock denken. Die bracht zichzelf ook wel eens als een onheilspellende slagschaduw in beeld. Daarnaast was Hitchcock de maestro van de misselijkmakende spanning; nog een overeenkomst met zijn vrouw.
De deur zwaait open.
‘Hai sch…’ begint hij, maar de echtgenote maakt een bezwerend gebaar en floept met haar andere hand de tv aan. Een nerveuze presentator ratelt met zijn armen over elkaar door de tune van een praatprogramma.
‘Het wordt een kutshow, dus blijf uit mijn buurt’, sist ze en klapt een laptop open. Sinds het politieke dier uit Den Haag vertrok, is de echtgenote weer full time gaan werken bij de omroep. Met ijzeren vuist en een op hol geslagen schildklier bestiert ze een dagelijkse talkshow annex propagandamachine voor de ‘progressieve agenda’. Zijn agenda.
‘Kutshow?’, vraagt hij.
De gierennek draait weg van het scherm. ‘K.U.T. ja. En als ie straks afgelopen is, wil ik in het hele huis geen glittertje meer zien.’ Terwijl ze hem strak aan blijft staren, draait de echtgenote het rechterbeen van een andersgekleurde Barbie af. ‘Geen glittertje. Begrepen?’

01:20 uur.
Het is bijna helemaal stil in huis. Het politieke dier ligt in zijn grijze joggingbroek en zijn vale T-shirt in bed. Het politieke dier is nog wakker. Naast hem  ligt zijn echtgenote te snurken. Haar ongekamde achterhoofd pulseert van de ergernis, maar waarover precies, dat ontgaat het politieke dier. Kan van alles zijn. Behoedzaam, zodat hij de echtgenote niet wakker maakt, glijdt zijn hand onder de dekens in zijn broek, waar het aangenaam warm is. Aarzelend, alsof het politiek incorrect is, betast hij lichtjes zijn geslacht. Het is maar goed dat het donker is, want het politieke dier voelt dat hij een rood hoofd krijgt, net zoals hem dat vroeger in de Kamer weleens overkwam. Hij legt zijn benen iets uit elkaar en tast dieper in zijn kruis, zelfverzekerder nu. Een klein, nachtelijk glimlachje speelt om de mond van het politieke dier. Hij heeft ze nog. Hij heeft ballen. Hij is een man. En de sterkste schouders moeten nu eenmaal de zwaarste lasten dragen.

Enkele passages uit dit dagverslag zijn verschenen in NRC Handelsblad op 15 maart 2010.

2 Responses to Het politieke dier

  1. DJK says:

    Fantastisch! Triest, waar, en hilarisch. Killing.

    Regards,

    Je broer, en nog bedankt voor het sixpack en de DRIE pakjes sigaretten. Dat had je nou niet hoeven doen. Juist daarom waardeer ik het zo!

    X,

    Dirk

  2. De quizmiss says:

    Heerlijk.
    Zo gaat dat met politieke dieren!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: